เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของคอมมู
 

 

การสำรวจ "สวนสาธารณะ"

 

“ฮะๆๆ นี่ๆมาเล่นอันนี้สิ”

“โอ๊ะ ตายจริง สวัสดีค่ะคุณนาย ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ”

“เฮ้ ตรงนั้นน่ะ ทำอะไรกันมิทราบ!


เสียงวิ่งเล่นของเด็กๆ บทสนทนาของกลุ่มแม่บ้านแถวๆนี้ และเสียงคุณลุงที่อยู่ทางโน้น

ฉันอยู่ท่ามกลางผู้คนมากมายนี้มาเกือบชั่วโมงแล้ว


ที่สวนสาธารณะนี่  ที่ฉันพบกับพวกคุณคากามิครั้งแรก... ที่ๆทำให้ฉันในตอนนี้ได้พบกับทุกคนและเจอกับที่ๆฉันกล้าเรียกว่า บ้านอีกหลังหนึ่งได้อย่างไม่อึดอัดใจ...


ใช่ค่ะ ตอนนี้ฉันอยู่กับทุกคนที่บ้านของคุณคาซึกิ ดูเหมือนทุกคนจะเรียกว่าฐาน? ฐานของกลุ่ม.. อะไรสักอย่าง ฉันไม่แน่ใจชื่อเท่าไหร่น่ะค่ะ แต่ทุกคนก็อยู่ด้วยกันเหมือนครอบครัวล่ะนะ


ตอนนี้ฉันมาอยู่ที่นี่ก็เพื่อครอบครัวใหม่ของฉัน  ถ้าเป็นเวลาปกติฉันคงไม่ออกมาแถวนี้แน่ เพราะถึงจะอยู่กับทุกคนมาสักพักแล้ว ภาษาญี่ปุ่นฉันก็ไม่ได้แข็งแรงกว่าเดิมเท่าไหร่เลย พอฟังได้นิดหน่อยจากที่ทุกคนช่วยสอนให้ แต่ก็ยังไม่ดีขนาดอ่านหรือสื่อสารกับใครได้หรอกนะคะ *ถอนหายใจ*


เพื่อครอบครัวใหม่ค่ะ ใช่แล้ว ก่อนหน้านี้ที่ฐาน คุณยูมิพูดถึงเรื่องหาเบาะแสเรื่องเด็กที่หายไป กับ รางวัลที่อาจจะได้จากตำรวจถ้าเจอเบาะแส น่ะค่ะ


สรุปก็คือทุกคนจะออกตามหาเบาะแสเรื่องเด็กที่หายไปที่เป็นข่าวกันตอนนี้ เพื่อจะได้เอาเงินรางวัลมาช่วยแบ่งเบาภาระของกระเป๋าเงินคุณคาซึกิน่ะค่ะ ดูเหมือนทุกคนจะเห็นด้วยกับเรื่องนี้ ตอนนี้ก็เลยแยกย้ายกันตามที่ต่างๆในเมืองหมดแล้ว


ทางฉันได้จุดสำรวจ สวนสาธารณะ น่ะค่ะ ไม่ทราบเหมือนกันว่าทำไม คงเพราะฉันเคยมาที่นี่แล้ว(ตอนเจอพวกคุณคากามินั่นแหละค่ะ) หรือไม่ก็เพราะอาจจะกลัวฉันหลงทางหายไปไหนล่ะมั้งคะ? ฮะๆ


ฉันพาตัวเองมานั่งมองผู้คนอยู่ที่ชิงช้าในสวนสักพักแล้วหลังจากมาถึงที่นี่ ก็ได้แต่มองคนโน้นคนนี้ทำอะไรไปเรื่อยเปื่อย


ถึงจะบอกว่าเป็นการมาหาเบาะแส แต่ฉันก็ไม่รู้จะเริ่มตรงไหนดี  ใช้ภาษาญี่ปุ่นก็ไม่คล่อง คงจะช่วยอะไรไม่ได้เท่าไหร่สินะ..


ตอนนั้นเองที่จู่ๆถ้อยคำในอดีตดังขึ้นในหัวฉัน..

ยัยหนู เธอมันไร้ค่าจริงๆ  พึ่งพาอะไรไม่ได้เลยใช่มั้ยเนี่ย

อุตส่าห์ได้อยู่ในที่ๆดีขนาดนี้แท้ๆ เธอไม่คิดจะช่วยอะไรครอบครัวเธอเลยรึไงกัน


“พอได้แล้ว!!

ฉันลุกพรวดขึ้นและเผลอตะโกนใส่เสียงในหัวตัวเอง ดูเหมือนฉันจะเสียงดังไปหน่อยจนคนแถวนั้นหันมามองสองสามคน


อา.. วันนี้คงไม่ได้อะไรแล้วล่ะ กลับดีกว่าแฮะ คงต้องไปขอโทษทุกคนด้วยล่ะนะ..


ระหว่างที่ฉันกำลังเดินออกมานั้นเอง ที่ทางออกของสวน กลุ่มแม่บ้านเมื่อครู่ยังยืนคุยกันอยู่


“คุณนายได้ข่าวเรื่องเด็กๆมั้ยคะ”


หือ? นี่พวกเขาคุยกันเรื่องเด็กที่หายไปงั้นหรอ?


“โอ้ ฉันก็ได้ยินข่าวเรื่องนั้นเหมือนกันนะ อันตรายจริงๆสมัยนี้”

“นั่นสินะ ถึงเขาจะพูดกันว่าเป็นฝีมือของปิศาจ หรือ เทพลักซ่อน ก็เถอะ แต่ความจริงก็คงเป็นคนร้ายลักพาตัวเด็กๆไปแน่”

“เห็นว่าเด็กแถวๆบ้านฉันก็หายตัวไปเหมือนกันนะคะ”

“เอ๋!? แบบนี้ก็แย่สิคะ ไปแจ้งตำรวจให้ช่วยออกถามหาเถอะค่ะ”

“ถ้าอย่างนั้นเราไปหาพ่อแม่ของเด็กที่หายไปก่อนดีมั้ยคะ พวกเค้าคงอยากจะไปหาตำรวจด้วยเหมือนกัน คงเป็นห่วงลูกกันแย่แล้ว”


ฉันยืนแอบฟังอยู่แถวๆนั้น ถึงจะไม่รู้เรื่องทั้งหมดแต่ก็พอจับความได้เล็กน้อย


เมื่อฟังมาประมาณนี้จึงตัดสินใจเดินออกมาเพราะคุณป้าคนหนึ่งในกลุ่มเริ่มจะมองฉันบ่อยขึ้นทุกที


เบาะแสเรื่องเด็กที่หายไป


ตอนนั้นเองฉันก็ยิ้มออกมาเล็กน้อย ถึงจะไม่ใช่เบาะแสที่มีประโยชน์นัก แต่อย่างน้อยฉันก็ได้อะไรกลับไปฝากทุกคนบ้างล่ะนะ


เด็กที่หายไป กับ ปิศาจ และ เทพลักซ่อน งั้นหรอ...

.

.

.

“เทพลักซ่อน.. คืออะไรกันนะ..


จะเป็นอย่างนั้นจริงหรอ

.

.

เอาเถอะ ไว้ค่อยไปถามทุกคนอีกทีแล้วกัน


------------------------------------------------------------------


ผลสำรวจ : "มีคนบางกลุ่มมารวมตัวกันปรึกษากันว่าจะไปแจ้งตำรวจให้ช่วยตามหา"

edit @ 26 Jul 2014 22:33:22 by Bennnto

Comment

Comment:

Tweet

Categories